کودکم فحش می دهد چه کنم؟

فرزند ۳ ساله من  مدتي است که حرف های بسيار بد می زند و مدام از الفاظ زشت استفاده می کند که این فحش دادن کودک ما را بسيار نگران کرده است.

نبض ما – گردآوری

به طور کلي بچه ها هر چيز جديدي را که ياد مي گيرند برايشان جذاب و جالب است و سعي مي کنند که ان را مدام تکرار کنند و حتي يک جورايي سعي مي کنند واکنش ديگران را ببينند يا اينکه کنجکاو مي شوند ببينند با انجام اين کار بعدا چه اتفاقي مي افتد.

تکرار رفتار هاي بد بچه به واکنش شما بستگي دارد .برخي والدين طوري برخورد مي کنند که انگار تا حالا چنين حرف ها و رفتار هايي را در عمرشان نشنيده و نديده اند و کنترل رفتار خود را از دست مي دهند و بسيار عصباني مي شوند در حاليکه بچه ها با ديدن واکنش تند والدين برعکس بيشتر مشتاق مي شوند که آن حرف ها ي بد را تکرار کنند.

در این بخش روشهای درمانی برای فحش دادن کودک را مورد بحث قرار می دهیم:

۱ -برای ترک فحش دادن کودک والدين بايد به طور کلي ناسزاگويي را ترک کنند همچنين به کودک توضيح دهند که رفتار قبلي آن ها صحيح نبوده است.

۲ -کنترل محيط و تعاملات کودک بسيار حائز اهميت است بايد با دور کردن کودک از محيط هاي ناسالم، دوستان و رفت و آمدهاي مناسبي را نيز جايگزين کرد. مناسب تر است که والدين به طور ويژه از ۲ سالگي يعني زماني که کودک تقليد کلامي رو به پيشرفتي را نشان مي دهد به اين نکته توجه داشته باشند.

۳ -والدين با دقت بيشتري کارتون ها، فيلم ها و بازي هاي رايانه اي را براي کودکانشان انتخاب کنند.

۴ -روش هاي سختگيرانه والدين، رفتارهاي پرخاشگرانه به خصوص ناسزاگويي کودک را افزايش مي دهد، تغيير شيوه هاي تعامل با کودک از تثبيت اين رفتار جلوگيري مي کند.

۵ -در مقابل فحش دادن کودک هيچ گونه واکنشي نشان ندهيد و کاملا حرکات او را ناديده بگيريد تا حس کنترل کردن ديگران در او تقويت نشود.

مدیریت مشکلات خود

۶ -با شنيدن فحش دادن کودک نخنديد، بلکه با او صحبت کنيد و برايش توضيح دهيد هر روزي که حرف هاي ناپسند نزند يا درمهماني ها اين رفتار را نداشته باشد پاداش خواهد گرفت.

۷ -بايد در پي ايجاد کردن موقعيت هايي باشيد که کودک احساس نشاط و دوست داشتني بودن را تجربه کند. در چنين مواردي بايد به درمان حالات افسرده وار او نيز بپردازيم. اين حس را بايد حالا اگر اطرافیان در کنار کودک اقدام به ناسزاگویی کنند، بهترین برخوردی که می‌توانیم با آن فرد داشته باشیم تا برای کودک هم آموزش محسوب شود، چیست؟

ببینید؛ اگر یکی از والدین کودک بیمار باشد، ممکن است گاهی ناسزاگویی کند. بهترین کار در این موارد این است که برای کودک، بیماری والد را توضیح دهیم. به عنوان نمونه بگوییم که: «پدرت حالش خوب نیست» یا «پدرت رفتار نامناسبی انجام می‌دهد» یا… مساله اصلی این است که باید بر حسب سن کودک به تحلیل این شرایط بپردازیم.

اگر کودک دبستانی است و می‌توان با او در تعامل کلامی قرار گرفت با او صحبت می‌کنیم و مسایل را برایش توضیح می‌دهیم. اگر کودک در سنین نوجوانی است، می‌توانیم از او کمک و مداخله درمانی بگیریم.

به عنوان نمونه از او بپرسیم: «به نظر تو چه کار کنیم بهتر است تا این مشکل پدرت حل شود؟» اگر کودکی خیلی کوچک است، توصیه می‌کنم والدین اجازه ندهند کودک در آن شرایط بیمارگونه برای مدتی طولانی قرار بگیرد زیرا کودکان کوچک تر بسته به جنسیتشان از والد همجنس فحاششان الگو می گیرند بنابراین اگر هر کدام از والدین دیدند که والد دیگر از مساله ای ناراحت و عصبانی است و احتمال فحاشی و ناسزاگویی وجود دارد، کودک را از او دور یا حواسش را پرت کنند تا از فحش دادن کودک جلوگیری کنید.

درخواست کودک

اگر هم این مساله رخ داد و کودک درباره آن سوال کرد باید برای او توضیح دهند که این رفتار، رفتار مناسبی نیست. ضمن اینکه نباید وجهه والد را هم نزد کودک خرابدر تمامي تعاملات بگنجانيد تا از افسردگي کودک و اضطراب او بکاهيد.

نکته: با اين حال چنان چه فحش دادن کودک همراه با لجبازي يا تحرک بيش از حد باشد و کودک خشونت زيادي را نيز ابراز کند مراجعه به روان پزشک کودکان توصيه مي شود زيرا ممکن است استفاده از الفاظ ناپسند تنها بخشي از يک مشکل عمده تر باشد.

 

امتیاز شما :


ممکن است شما دوست داشته باشید

پیام بگذارید