اصول مراقبت از بیماران پارکینسونی

پس از آلزایمر، پارکینسون متداولترین بیماری اعصاب به شمار می آید. چگونه باید در خانه از بیماران پارکینسونی مراقبت و پرستاری کرد تا وضعیت او دیرتر رو به وخامت بگذارد و خود او نیز دچار مشکلات کمتری شود؟

گردآوری – نبض ما

در تاریخ معاصر افراد مشهور زیادی به این بیماری مبتلا شدند. هیتلر، سالوادور دالی، مائو و محمدعلی کلی از این جمله اند. امروزه شیوع بیماری پارکینسون رو به افزایش است و مشاغل گوناگون و کار با مواد شیمیایی و صنعتی، استرس و تغییر سبک زندگی، همه در افزایش شیوع این بیماری مؤثرند.

ارتعاش و لرزش دست و پا در حالت استراحت، کندی حرکات، سختی و خشک شدن دست و پا و بدن و نداشتن تعادل این چهار علامت اصلی این بیماری را تشکیل می دهند.

این بیماری درمان قطعی ندارد اما داروهایی مثلاً لوودوپا (levodopa) آمانتادین، بی پریدن و سلژیلین در درمان آن تجویز می شود. گاه از جراحی نیز استفاده می شود. البته نقش کاردرمانی و فیزیوتراپی در این زمینه بسیار زیاد است زیرا مانع پیشرفت بیماری و محدودیت عملکرد می شود. از این رو مراقبت های مداوم پرستارانه برای بیماران پارکینسونی ضرورت می یابد.

مراقبت پرستاری از بیماران پارکینسونی

مراقبت پرستاری بیماران پارکینسونی یکی از مهمترین فرآیند هایی است که پرستاران باید با توجه به شرایط بالینی بیمار به آن توجه نمایند.

اصول کلی مراقبت از بیماران پارکینسونی عبارت است از:

  • درمان فیزیکی
  • امیدوارکردن و اطمینان دادن به بیماران
  • کار درمانی
  • گفتار درمانی
  • درمان بیماری های همراه (نظیر افسردگی)

بیماری پارکینسون

توصیه هایی برای بهبود عملکرد بیماران پارکینسونی

  • برای کنترل بر لرزش دست باید از شیوه های خاصی استفاده شود که از آن جمله می توان به در دست گرفتن سکه و بازی کردن با آن و استفاده از توپ پلاستیکی کوچک اشاره نمود.
  • برای اینکه بیماران پارکینسونی از مسیر راه منحرف نشوند بهتر است به بیماران آموزش داده شوند که از مسیر خط فرضی راه بروند.
  • بیماران پارکینسونی را آموزش دهید تا روی سطح سفت بخوابند. چون بیمار ستون مهر هایش را به سمت جلو خم می کند، بهتر است به پشت و بدون استفاده از بالش دراز بکشد و یا به شکی دراز بکشد و خود را شل نماید.
  • به آنها آموزش دهید تا جهت توانمند کردن خود ورزش های تجویزی  را برطبق دامنه ی حرکتی خود انجام دهند.
  • برای اینکه بیمار بتواند تجدید قوا کند و انرژی خود را ذخیره نماید بهتر است سر ساعت مشخصی فرد به مدت نیم ساعت بخوابد.
  • برای لباس پوشیدن وقت بیشتری را فراهم آورید.
  • از حمل مایعات داغ پرهیز شود.
  • زمانی فعالیت روزانه ی خود را انجام دهد که دارو هایش اثر کرده باشند.
  • در حمام امکانات لازم را برای پیشگیری از حوادث فراهم کنیم مانند گذاشت میله در کنار دیوار و عدم استفاده از فرش های سر خورنده.
  • عصا و واکر برای بیمار اهمیت دارد آنها را در دسترس بیمار قرار دهید.
  • از حمام گرم و ماساژ مکرر برای پیشگیری از سفتی عضلانی استفاده کنید.
  • اصلاح را با ریش تراش برقی انجام دهید.
  • استفاده از کفش های بدون بند، نظیر کفش های راحتی، کفش های زیپ دار یا کفش های چسبی نیز توصیه می شود.
  • محیط منزل را طوری طراحی کنید که از افتادن و آسیب دیدگی جلوگیری شود.
  • بیماران پارکینسونی بهتر است در صندلی هایی که خیلی نرم است ننشینند و قبل از بلند شدن از صندلی، قدری خود را عقب و جلو کنند و سپس بلند شوند.
  • اگر در منزل توالت فرنگی ثابت وجود ندارد، بهتر است از توالت‌های فرنگی متحرک و قابل حمل استفاده شود.
  • بهتر است از سوی اعضای خانواده، پیاده‌روی، شنا و حتی استفاده از دوچرخه‌های ثابت در این برنامه‌ها گنجانده شود و نزدیکان به تشویق بیمار برای پیروی از این گونه فعالیت‌ها بپردازند.

توصیه هایی برای کمک به غذا خوردن بیماران پارکینسونی

بیماران پارکینسونی باید در ۲۴ ساعت حداقل ۲ لیتر مایعات مصرف نماید.

بدلیل مصرف داروها و کاهش حرکات دستگاه گوارش فرد مبتلا به یبوست می شود، در نتیجه باید از غذا های پر فیبر همراه با نرم کننده های غذا همراه با ملین و و مسهل های ضعیف استفاده شود.

اغلب بیماران دچار کمبود ویتامین B3 و اسید فولیک می شوند که این حالت سبب بدتر شدن علائم می گردد.

غذاهای نرم برای این افراد بهتر است. (نه خیلی رقیق و به شکل کمی غلیظ یا پوره مانند)

به دلیل کندی حرکات و بدلیل سرد شدن غذ، از ظروف گرم نگهدارنده ی غذا استفاده شود.

نیم ساعت بعد از صرف غذا در صبحانه و شام بیمار را تشویق نمائید تا به توالت برود و اجابت داشته باشد.

بیمار را در بهترین وضعیت ممکن جهت غذاخوردن قرار دهید و از ظروف تطبیقی نظیر فنجان هایی با دو دسته یا ظروف دارای دسته حلقوی و ظروف لبه دار استفاده کنید.

بهتر است وعده های غذایی کوچک و مکرر بوده و غلظت غذا برحسب توانایی بلع در بیمار انتخاب شود.

پارکینسون

کمک های اولیه را بشناسید

بیماران پارکینسونی اغلب به دلیل وضعیت خود دچار حالتی می‌شوند که به بحران پارکینسونی معروف است. این بحران می‌تواند با علائمی چون عرق کردن بسیار و احساس تنگی نفس همراه با بروز حالات برادی‌کینزی خود را نشان دهد. از این رو یادگیری روش‌های امدادی و بخصوص کمک تنفسی و ماساژ قلبی برای کسانی که بیشتر با این بیمار سروکار دارند ضروری است.

به روحیه آن ها توجه کنید

یکی از عواقب ابتلا به پارکینسون همراهی اختلالات دیگر همچون افسردگی است. لذا علاوه بر امدادهای درمانی جسمی، جنبه‌های روانی و تقویت روحیه نیز باید در نظر گرفته شود. به این منظور هر قدر در آنها امیدواری ایجاد کنید و فضایی نشاط‌بخش فراهم آورید، خود بیمار و خانواده او آسایش بیشتری خواهند داشت.

به کودکان خانه تاکید کنید هرگز بیماران پارکینسونی را برای لرزش اندام‌ها یا برای مثال ریختن چای و غذایشان تمسخر نکنند. این کار به‌شدت روح و روان بیمار سالمند را آزرده می‌کند.

 

اصول مراقبت از بیماران پارکینسونی
5 (100%) 3 رای

ساختمان پزشکان

دکتر حسین نجفی

متخصص قلب و عروق

دکتر فریبا هندسی

متخصص فشارخون

دکتر مجید نجفی

متخصص بیهوشی و درد

دکتر مهرداد فلاح

متخصص دندانپزشکی

ممکن است شما دوست داشته باشید