راه های تشخیص بزرگی پروستات

بیش از نیمی از مردان بالای سن ۶۰ سال دچار بزرگی پروستات هستند و احتمال بروز بزرگی پروستات با افزایش سن افزایش می یابد.

گردآوری – نبض ما

پروستات غده ای است که مایعی را تولید کرده، بخش اعظم مایع منی را تشکیل می دهد. پروستات مایعی را می سازد که اسپرم ها در آن می توانند برای مدت محدودی در خارج از محیط بدن به حیات خود ادامه دهند. به همین دلیل است که اهمیت اولیه پروستات مربوط به باروری و نه در ارتباط با مسایل زناشویی است.

در سن ۸۰ سالگی حدود ۸۰ درصد مردان مبتلا به بزرگی پروستات خواهند بود. اما فقط ۴۰ تا ۵۰ درصد موارد واقعاً دچار علائم ناشی از بزرگی پروستات خواهند بود.

علایم اختلال بزرگی پروستات

بسیاری از مردان مبتلا به بیماری بزرگی پروستات فاقد علائم می باشند. اما زمانیکه بزرگی پروستات در روند ادرار کردن دخالت کند منجر به بروز علایمی نظیر جریان ضعیف ادراری، احساس عدم تخلیه کامل مثانه، تأخیر در شروع ادرار، احساس ادرار کردن مکرر، بیدار شدن از خواب در شب جهت ادرار کردن و نیاز به زور زدن برای ادرار کردن خواهد شد.

این علائم ثانویه به اثر بزرگی پروستات برروی پیشابراه و بعد از آن برروی مثانه می باشد. در مراحل اولیه عضلات مثانه می توانند بر تنگی پیشابراه غلبه کند، اما بعداً عضلات مثانه ضخیم تر، حساستر، و قوی تر خواهند شد که سبب احساس ادرار مکرر می شود.در بعضی موارد زمانیکه پروستات بزرگ می شود، چنان پیشابراه را تحت فشار قرار می دهد که مثانه قادر نیست بر این نیرو غلبه کند، لذا نمی تواند بطور کامل تخلیه شود.

 اگر عفونت ادراری ایجاد شود ممکن است علایمی نظیر حس درد و سوزش در ادرار کردن رخ دهد. در تعداد کمی از موارد مبتلا به بزرگی خوش خیم پروستات، این حالت ممکن است منجر به بروز عفونتهای مکرر ادراری، عدم تخلیه کامل ادرار و آسیب های تدریجی به مثانه و کلیه ها شود.

انواع بیماری بزرگی پروستات

اول بزرگی خوش خیم سرطانی یا بزرگ شدگی غیر سرطانی پروستات است که در اثر آن بافت پروستات بزرگ و متورم شده و نهایتا جریان خروج ادرار را قطع می‌کند، در نتیجه ادرار درون مثانه باقی می‌ماند. بزرگی خوش خیم پروستات معمولا در مردان بالای ۶۰ سال رخ می‌دهد‌ (مردان زیر ۵۰ سال ندرتا دچار آن می‌شوند). علت غالب بزرگ شدگیهای پروستات بزرگی خوش خیم می‌باشد.

تست های تشخیص بزرگی پروستات

برای تشخیص بزرگی پروستات ، پزشک پرسش هایی در ارتباط با سلامت کلی شما و مسائل ادرای با شما مطرح می کند. در بیشتر مواقع این پرسش ها به صورت یک لیست استاندارد است که جدول بین المللی نمرده دهی با نشانه های پروستات نامیده می شود (I-PSS). ارائه پاسخ های مبتنی بر مشکلاتی که شما تجربه کرده اید برداشت خاصی را به پزشک اورولوژیست خواهد داد. معاینات عمومی شامل توشه رکتال (معاینات پروستات از طریق راست روده) توسط پزشک انجام می گردد. بررسی های تکمیلی قبل از تشخیص هم ممکن است لازم باشد.

تست های زیر را به عنوان روش های تشخیص بزرگی پروستات می توان نام برد:

1- معاینه و مشاهده مستقیم

اورولوژیست از ناحیه مقعد تا پروستات فرد را معاینه می‌کند تا هر گونه مشکل غیر طبیعی در این ناحیه را بررسی کند. پزشک هر گونه بزرگ شدن، عفونت و یا برجستگی در این ناحیه را گزارش می ‌دهد.

2- تست PSA خون

برای بررسی اینکه آیا سرطان پروستات وجود دارد یا نه، تست PSA خون از فرد گرفته می‌شود. اگر میزان پروتئینی که پروستات می‌ سازد در خون بالا باشد، پزشک به سرطان پروستات مشکوک می‌ شود. برای اطمینان از آن آزمایش‌های دیگری را نیز انجام می‌دهد.

3- تجزیه شیمیایی ادرار

در اغلب موارد تجزیه ادرار بهترین و مناسب‌ترین روش برای بررسی سلامت پروستات می ‌باشد. نمونه ادرار از فرد گرفته می‌شود و زیر قوی‌ترین میکروسکوپ‌ها آزمایش می‌شود. معمولا تغییر رنگ ادرار، بیانگر نوعی عفونت باکتریایی می‌باشد. مشاهده خون در ادرار نشان دهنده وجود سنگ کلیه و یا عفونت می‌باشد.

4- سونوگرافی مقعدی

اگر بیمار مشکوک به سرطان پروستات باشد، پزشک سونوگرافی را برای او تجویز می‌کند. پروب با فرکانس بالا از طریق مقعد وارد بدن فرد مشکوک می‌ شود. این امواج، تصویری از پروستات فرد بر روی مانیتور ارائه می ‌دهد. پزشک می ‌تواند با مشاهده این تصاویر، هر گونه بی نظمی، برآمدگی و یا تومور را تشخیص دهد. اگر توده‌ای نظر پزشک را به خود جلب کند، می ‌تواند از آن نمونه برداری کند و آن را برای بررسی‌ های بیشتر به آزمایشگاه بفرستد.

5- تصویربرداریMRI

اگر در مرحله قبل، پس از انجام بیوپسی معلوم شد که تومور سرطانی است، پزشک از  MRI استفاده می ‌کند تا میزان گسترش و حجم تومور را اندازه گیری کند. تصاویر بدست آمده از MRI در سه جهت مختلف می ‌توانند محل ضایعه را بررسی کنند و تصویر سه بعدی از اندام داخلی و تومورهای آن بدست آورند.

این تست بسیار گران می‌ باشد، اما قدرت و حساسیت خوبی برای تشخیص افراد مبتلا به سرطان دارد و می‌ تواند اندام‌ های درگیر شده در اطراف پروستات را نیز به پزشک نشان دهد.

درمان بزرگی پروستات

بزرگی خوش خیم پروستات می تواند با داروها، عمل جراحی و یا انتظار و بررسی (صبر و انتظار) درمان شود. نوع درمان انتخابی بستگی به شدت شکایت بیمار از مشکلات ادراری ، میزان اشکال در عبور ادرار از مجرا، نظر پزشک اورولوژیست و همین طور نظر شخص بیمار دارد.

داروهای لازم برای درمان بزرگی پروستات

در حال حاضر ۲ گروه عمده دارویی برای درمان بزرگی پروستات وجود دارد:

مسدود کننده های گیرنده های آلفا – ۱ مثل تامسولوسین

مهار کننده های آنزیم آلفا -۵ ردوکتاز مثل فیناستراید

 

راه های تشخیص بزرگی پروستات
5 (100%) 1 رای

ممکن است شما دوست داشته باشید

پیام بگذارید