راه های مقابله با ابتلا به زگیل تناسلی +ویدئو

احتمالا تاکنون نام بیماری ویروسی زگیل تناسلی به گوشتان خورده است، اما آمار بالا و ضد و نقیض مبتلایان به این بیماری و مطرح نشدن چنین مباحثی در جامعه، نگرانی ها از گسترش روزافزون آن را چند برابر می کند.

به گزارش نبض ما، دکتر همایون مژدهی آذر، متخصص پوست و مو، در گفتگو با جام جم، مطالب مفیدی راجع به زگیل تناسلی مطرح کرد که در ادامه ارائه می گردد:

عامل اصلی ابتلا به زگیل تناسلی

عامل اصلی بیماری زگیل تناسلی مانند انواع دیگر زگیل، ویروسی به نام پاپیلوم انسانی با نام مخفف HPV است. این ویروس انواع مختلفی دارد که امروز بیش از صد نوع آن شناسایی شده است که از این میان، بعضی اهمیت بیشتری دارند. به طور کلی عامل HPV ضایعه ای به نام زگیل ایجاد می کند.

شایع ترین محل زگیل، بخصوص در کودکان دست ها و پاهاست. البته زگیل در هر نقطه ای از بدن ظاهر می شود؛ مانند کف دست، کف پا، کف سر و حتی مخاط. مهم ترین نکته ای که درباره زگیل های معمولی مطرح است ظاهر نازیبا و امکان سرایت آن است.

علاوه بر این، زگیل می تواند محلی برای ورود بعضی میکروب های دیگر و زمینه ساز ایجاد بیماری باشد. یکی از نواحی پنهان پیدایش این زگیل ها ناحیه تناسلی است. زگیل های این ناحیه از مجموعه ای از HPVها ایجاد می شود که به دلیل مسری و بیماری زا بودن، اهمیت بسیاری دارد.

شکل و ظاهر زگیل ها و محل آن

زگیل تناسلی به دلیل این که در منطقه مرطوب و تحت سایش بروز می کند، تا حدودی با زگیل معمولی متفاوت است. زگیل هایی که در نواحی خشک پوست مانند کشاله ران، اطراف مقعد و روی بیضه ها پیدا می شوند، بیشتر شبیه زگیل های معمولی روی دست و پا هستند، اما در حالت کلی این زگیل ها، به صورت ضایعات برجسته کوچک حدود یک تا دو میلی متر و در بعضی موارد به صورت برجستگی های مخملی شکل و همرنگ پوست یا تیره تر یا حتی روشن تر بروز می کنند.

زگیل هایی که در نواحی مرطوب پیدا می شوند، سطح تخت تری دارند و امکان دارد شکل معمولشان را نداشته باشند. در بعضی نواحی تناسلی که به طور طبیعی دارای برآمدگی هایی است، در تشخیص این زگیل ها اشتباه هایی رخ می دهد که بیشتر درباره خانم ها صدق می کند.

این زگیل ها گاهی اندازه های بزرگی پیدا می کنند و گاهی به قدری کوچک هستند که براحتی قابل تشخیص نیستند، به همین دلیل درمانشان چند جلسه طول می کشد. در مواردی که ضایعات کوچک است، گاهی بدون مداخله درمانی هم برطرف می شوند، اما در بعضی موارد بدون تغییر باقی می مانند و حتی بزرگ تر شده و در سطح این ناحیه گسترش پیدا می کنند.

راه تماس های جنسی، اصلی ترین راه ابتلا به این بیماری

مساله ای که اهمیت و خطر این نوع زگیل ها را پررنگ تر می کند، سرایت آنهاست؛ زیرا عمده راه انتقال آن روابط زناشویی است. درباره پیشگیری از ابتلا به بقیه انواع زگیل ها، خیلی ساده می توان با ممانعت از دست دادن، روبوسی یا استفاده نکردن از لباس افراد دیگر و… از ابتلا دور ماند، اما در تماس جنسی راه امنی برای جلوگیری از سرایت این بیماری وجود ندارد.

اصلی ترین راه انتقال زگیل از راه تماس پوست با پوست یا با وسائل مربوط به پوست است؛ مانند حوله. زگیل تناسلی نیز از راه تماس پوست با پوست و استفاده از لباس زیر مشترک قابل انتقال است. توجه داشته باشید بیماری زگیل تناسلی بیماری داخلی نیست و از سطح پوست فراتر نمی رود.

پیشگیری از زگیل تناسلی با کاندم

در ناحیه تناسلی شاید از راه استفاده از روش های معمول در جلوگیری از بارداری مانند استفاده از کاندوم، بتوان تا حدی بار ویروس را کاهش داد، اما توجه داشته باشید که این وسیله نیز یک پوشش صددرصد کامل نیست. احتمال سرایت این بیماری از راه اپیلاسیون و استخر گرچه غیرممکن نیست، اما بسیار اندک است و عمده راه انتقال آن همان طور که اشاره شد از راه تماس پوست با پوست و مسائل جنسی است. به همین دلیل مهم ترین مساله درخصوص زگیل های تناسلی پیشگیری از انتقال و ابتلا به آن است.

پیشگیری از انتقال یعنی سعی شود از تماس با افراد پرخطر جدا خودداری شود. افراد پرخطر مشخصا افرادی هستند که تماس های جنسی پرخطری دارند و مراقبت های لازم را انجام نمی دهند. در خیلی از کشورهای دیگر که بی بند و باری های جنسی وجود دارد، تماس با افراد مختلف و بدون آگاهی از وجود چنین بیماری هایی باعث انتشار آن می شود.

در برخی کشورهای اروپایی بیماری زگیل آلت تناسلی حتی تا یک سوم افرادی را که در سنین باروری هستند مبتلا کرده است. در بعضی از این کشورها احتمال این که هر فرد در طول زندگی خود به این مشکل دچار شود ۳۰ درصد است. در واقع لازمه در امان بودن از این بیماری ها داشتن اطلاعات و آگاهی کافی درباره آن است.

یک مساله بهداشتی یا زمینه ساز بیماری های جدی تر؟

تا چند وقت پیش زگیل را تنها یک مساله بهداشتی تصور می کردند، تا این که به مرور آگاهی متخصصان در این زمینه بیشتر شد. متخصصان متوجه شدند زگیل تناسلی ، بخصوص در خانم ها می تواند زمینه ساز بروز بعضی سرطان ها در ناحیه گردن رحم شود. بتازگی نیز همین مساله درخصوص بدخیمی های ناحیه تناسلی و اطراف مقعد در آقایان، بویژه در افرادی که دچار ضعف سیستم ایمنی هستند ازجمله مبتلایان به ایدز دیده می شود.

در واقع زگیل تناسلی در آقایان نیز می تواند زمینه ساز بروز سرطان شود. البته شیوع این سرطان ها در جامعه بسیار کم است، اما به هر حال همین تعداد اندک نیز باعث نگرانی است. این مساله میان متخصصان مطرح است که بهتر است با پیشگیری از پیدایش این زگیل ها، یکی از عوامل خطرساز ابتلا به سرطان را مهار کنند.

دقیقا مساله ای که درباره هپاتیت B مطرح بود؛ از آنجا که این بیماری زمینه ساز ابتلا به سرطان کبد است، متخصصان به فکر افتادند با ساخت واکسن هپاتیت B با یکی از عاملان بروز سرطان کبد مقابله کنند که البته موفق نیز شدند. به همین دلیل محققان برآن شدند واکسن پیشگیری از پیدایش زگیل را تهیه و به بازار عرضه کنند. هم اکنون در بازار ایران بیش از یک نوع از این واکسن ها وجود ندارد.

از بین بیش از صد نوع ویروس HPV، بخصوص چند نوع آن بیشتر با مساله تغییرات ناخواسته همراه هستند که بیشتر از انواع ۱۶ و ۱۸ هستند. امروز رایج ترین واکسن هایی که در بازارهای جهانی وجود دارند، می توانند در برابر چهار نوع HPV ایجاد ایمنی کنند.

دو نوع از این چهار نوع ویروس، خطر کمتری برای ایجاد زگیل تناسلی دارند، اما دو نوع دیگر پرخطر هستند. بررسی های انجام شده نشان می دهند با تزریق یک دوره با سه دوز از واکسن HPV می توان تا حد زیادی از بروز انواع ویروس ها در فرد جلوگیری کرد. محققان همچنان در حال بررسی و مطالعه درباره این واکسن ها هستند؛ زیرا کارایی آنها در کوتاه مدت به اثبات رسیده است، اما هنوز نکته های مبهمی از تاثیر آنها در طولانی مدت وجود دارد.

سن تزریق واکسن HPV

توصیه می شود واکسنی که در بازار وجود دارد، بخصوص در خانم های بین ۹ تا بیست و شش ساله تزریق شود. این واکسن به صورت تزریق عضلانی به فاصله دو و شش ماه از واکسن اول تزریق می شود. بعد از این سه تزریق می توان مطمئن شد این ایمنی در فرد ایجاد شده است.

در آقایان فعلا این واکسن ها توصیه نشده است، اما از نظر تئوری می توان استفاده از آن را توجیه کرد، زیرا اگر مردی دچار ضایعه زگیل تناسلی نباشد، آن را به فرد مقابل نیز انتقال نمی دهد. در بعضی کشورهای اروپایی و آمریکایی تزریق واکسن به صورت اجباری در خانم ها و آقایان بین ۹ تا بیست و شش ساله انجام می شود. البته در بعضی کشورها تزریق این واکسن ها در سنین بالاتر حتی در چهل و پنج سالگی هم انجام می شود.

برای بچه های زیر ۹ سال هنوز مطالعات کافی انجام نشده و تزریق این واکسن ها هم توصیه نمی شود. خوشبختانه در ایران نیز این واکسن وجود دارد، اما جزو واکسیناسیون های اجباری نیست ولی افراد می توانند با توصیه متخصصان پوست و زنان و زایمان از آنها استفاده کنند.

عوارض یا مشکلات واکسن HPV

تزریق واکسن نیز به هر حال عوارضی مانند درد، سوزش و حتی در مواردی واکنش های حساسیتی ملایم تا شدید به دنبال دارد. سردرد، سرگیجه، حالت تهوع و در موارد نادری بعضی از مشکلات عصبی نیز دور از ذهن نیست. البته محققان قانع شده اند تزریق این واکسن با اطلاعات کنونی قابل استفاده و موثر است، اما به هر حال مطالعات تکمیلی و دقیق تری لازم است.

در واقع این مساله مطرح است که اگر خطر بروز عوارض شدید و خطرناک بعد از تزریق این واکسن بیشتر از خطر ابتلا به سرطان های ناشی از زگیل تناسلی باشد، قطعا در تزریق این واکسن ها هم تردید ایجاد می شود که محققان باید به این قبیل موارد پاسخ دهند.

زگیل تناسلی در دوران بارداری

در بعضی موارد دیده شده است که در دوران بارداری این زگیل ها افزایش پیدا می کنند. در بیشتر موارد زگیل در بارداری خانم ها مشکل خاصی ایجاد نمی کند. البته روش هایی برای درمان این زگیل ها وجود دارد که به این افراد کمک می کند حتی در دوران بارداری بتوانند با این ضایعات مقابله کنند، اما بیشترین مساله ای که در دوران بارداری مطرح است، پیدایش زگیل در مجرای زایمان است که در صورت بزرگ بودن مانعی برای تولد طبیعی نوزاد می شود.

در این موارد از روش سزارین استفاده می شود، در غیر این صورت و در ضایعات کوچک تر معمولا زایمان به صورت طبیعی قابل انجام است. خطر اندکی از پیدایش ضایعات زگیلی در مخاط حلق نوزاد متولد شده وجود دارد که البته امر شایعی نیست. با این حال خطر انتقال این بیماری به نوزادهایی که حتی به صورت سزارین به دنیا می آیند وجود دارد. به همین دلیل توصیه می شود قبل از بارداری درخصوص کنترل و درمان این ضایعات اقدام شود.

روش های درمانی زگیل تناسلی

درمان هایی که برای زگیل آلت تناسلی وجود دارند تا حدودی مشابه زگیل های معمولی است. به طور کلی این درمان ها به دو گروه دارویی و غیردارویی تقسیم می شوند: درمان های دارویی شامل مواد تخریب کننده مانند سالیسیلیک اسید، تری کلرواستیک اسید، پودوفیلین، پودوفیلوکس و داروی موضعی ایمیکویماد (آلدرا) است.

از درمان های غیردارویی می توان به روش هایی مانند سرمادرمانی، تخریب با کمک حرارت (الکتروسرجری) و لیزردرمانی اشاره کرد. در بعضی موارد خاص در مورد ضایعات حجیم که از نظر اندازه مشکل زا هستند، برای مثال ضایعاتی که در کانال زایمان مانع عبور نوزاد می شوند، لازم است با روش های جراحی برداشته شوند. البته سخن درباره روش های درمانی که در اینجا به صورت خلاصه و اجمالی گفته شد مجال دیگری می طلبد و هر فردی باید زیر نظر پزشک متخصص درمان های خاص خود را دریافت کند.

راه های مقابله با ابتلا به زگیل تناسلی +ویدئو
4.7 (93.33%) 3 رای

ساختمان پزشکان

دکتر حسین نجفی

متخصص قلب و عروق

دکتر فریبا هندسی

متخصص فشارخون

دکتر مجید نجفی

متخصص بیهوشی و درد

دکتر مهرداد فلاح

متخصص دندانپزشکی

ممکن است شما دوست داشته باشید